Ułatwienia celne w obszarze Wspólnoty Europejskiej
Z każdym rokiem przybywa nowych przepisów, dotyczących wymiany międzynarodowej drogą morską na obszarze Wspólnoty Europejskiej. Warto mieć świadomość, iż większość z nich powstaje w trosce o wprowadzenie jak największej ilości ułatwień w zakresie żeglugi.
Należy zacząć więc od roku 1992, pod koniec to którego Komisja Europejska rozpoczęła ubieranie sposobu żeglugi w odpowiednią definicję. Definicja ta właściwa musiała być rzecz jasna dla zjawiska, ale również dla interesów gospodarczych EOG. Tym samym raport z roku 1999 przedstawił już dokładny zakres, a także formę żeglugi bliskiego zasięgu. Wówczas żeglugą bliskiego zasięgu była więc ta uprawiana między portami europejskimi a pozaeuropejskimi, których państwa posiadają linię brzegową, wzdłuż mórz graniczących wciąż z Europą. W następnym czasie i te informacje uległy zmianie, w dane z raportu powiększone zostały o wewnętrzne wody Europy, a także niektóre części Oceanu Atlantyckiego.
W tym momencie zatem żegluga przybrała postać zarówno transportu lokalnego, jak i międzynarodowego, komunikacji przybrzeżnej, między wyspowej, a także feederowej oraz między rzekami i jeziorami. Określając ją podług państw, stwierdzimy, iż będzie to transport między Wspólnotą Europejską i jej krajami a Rosją, pastwami basenów Mórz Czarnego i Śródziemnego oraz Norwegią. Termin żeglugi europejskiej przez czas ewoluowania definicji, drastycznie się zmienił.
Z upływem czasu nastąpił również wzrost wolumenów przewozowych, we wszystkie strony świata. Na ten fakt ogromny wpływ miał proces globalizacji, a także wzrost aktywności gospodarczej i rzecz jasna ciągłe rozszerzenia Unii Europejskiej. Taki bieg wydarzeń wymusił kolejne regulacje prawne, które wraz z innowacyjnymi rozwiązaniami, ułatwiłyby czynności celne, administrację oraz płynność transportową, zachodzącą przede wszystkim pomiędzy państwami Wspólnoty Europejskiej.
Obecnie tworzone są projekty obszaru transportu morskiego, pozbawionego barier. Jego celem jest usprawnienie działań urzędowych i wszelkich formalności celnych. Ułatwienia dotyczyć miałyby w głównej mierze towarów wspólnotowych oraz podmiotów zajmujących się żeglugą i transportem morskim między portami krajów Unii Europejskiej. Zgodnie z planami wszelkie towary mieszczące ię w tym normach, miałyby zostać objęte zasadą, iż prezentują odpowiedni status celny. Proces ten zlikwidowałby kłopoty i opóźnienia wynikające, z istniejącym obecnie obowiązkiem przedstawiania konkretnej dokumentacji, potwierdzających towar w organach celnych. Spowodowałoby to znaczące usprawnienie i przyspieszenie żeglugi a także umożliwiło spore oszczędności. Takowa zmiana wpłynie zresztą nie tylko na działalność armatorską, ale przede wszystkim na wszelkie podmioty mające związek z transportem morskim, będą to porty, firmy spedycyjne i transportowe, a także terminale przeładunkowe.
Biorąc pod uwagę istniejące ułatwienia, a także te planowane, przyszłość przynieść ma w zamian za rynek wewnętrzny, wewnątrzwspólnotowy transport morski. Ten właśnie przedstawi na skalę światową atrakcyjny inwestycyjne, rozbudowany i konkurencyjny rynek unii Europejskiej.

